BEKLIM DE TIMMELSJOCH VANUIT SANKT LEONHARD

Bereid je goed voor als je de Timmelsjoch aanvalt, dit is een monsterklim! Start je in het Italiaanse Meran, dan kun je de doorgaande weg vermijden door de fietsroute langs het bergriviertje de Passer te volgen. Dit is een gravelroute die ook met een racefiets prima is te doen. In Sankt Leonhard in Passeier blijf je de Passer volgen; je slaat linksaf richting de Rombo. Hier liggen 29 kilometer en 1.793 hoogtemeters met een gemiddeld stijgingspercentage van 6,2% op je te wachten! Over de hoogte bestaat wat onduidelijkheid. De meeste bronnen geven een hoogte van 2.474 meter aan maar op het bordje, en op alle Timmelsjoch-souvenirs, staat 2.509 meter. Dat waarschijnlijk commercieel interessanter…

Na drie makkelijke kilometers moet je vol aan de bak: 11 kilometer met stijgingspercentages tussen de 5,5% en 10%. Je fietst langs rotswanden en door een bos. Je passeert een aantal bergdorpjes waarvan Moos in Passeier het grootste is. Langzaam betreed je ruig hooggebergte. Na dit deel volgt een iets makkelijker stuk van 5 kilometer, met onder andere de Schneebergbrücke. Hier maakt de weg een ruime bocht naar links waardoor je een fenomenaal uitzicht over de kilometers onder je hebt als je over je linkerschouder kijkt. Daarna wacht het zwaarste én mooiste deel: acht kilometer met gemiddeld minimaal 6% stijging en veel haarspeldbochten. De laatste vier kilometer zijn het zwaarst, met stijgingspercentages tot 10%. Na een lange donkere tunnel, die ’s winters wordt afgesloten, bereik je de top. Let op; in de afdaling richting Sölden zit een klein klimmetje waarop je ontploft als je een jasje draagt.

MIJN ERVARING MET DE TIMMELSJOCH

In 2020 was ik met twee vrienden en onze gezinnen op (fiets)vakantie in Sölden. In een week vinkten we alle beroemde Grand Cols in de buurt af, waaronder de Timmelsjoch van beide kanten. Vanuit Sölden beklommen we eerst de Oostenrijkse flank. Het begin van de route viel een beetje tegen maar naarmate we hoger kwamen werd de omgeving steeds mooier. In deze klim zit een relatief lange afdaling, wat bergop erg lekker was maar ik realiseerde mij direct dat deze strook op de terugweg pijn zou gaan doen. De Oostenrijkse flank viel mee. Vol energie kwamen we boven. Daar doken we Italië in, via de lange afdaling van de Passo del Rombo. Na een doppio in Sankt Leonhard fietsten we dezelfde weg terug naar boven. Door de hitte en vele zware kilometers verdween mijn frisse gevoel snel. De lange, prachtige col maakte een onvergetelijke indruk! De laatste kilometers waren erg zwaar maar we kwamen allemaal boven. Het klimmetje in de afdaling terug naar Sölden deed inderdaad pijn.